ta kai bango
Fauziya, tun da har yau ke kika fito kika faɗi aibun Kabir, tabbas an kusa zuwa daidai gaɓar da
nake son a zo." Sadiya ta kamo hannun Fauziya ta ce, "Shi ya sa ba tun yau ba, nake nuna miki
ba a ɗaukar yarda ɗari bisa ɗari a damƙa wa ɗa namiji. Ki zauna da shi saffa-saffa, ta yadda
idan ya yi watsin iska da ke abin ba zai ɗaɗa ki da ƙasa ba. A duk lokacin da na ga kin nuna
wauta, sau tari ina son na ankarar da ke amma ina gudun ki ga kamar ina son haÉ—a ki da
mijinki. Ko kuma ki ga ina kushe shi, don haka na kawo na mujiya na zuba miki."

Fauziya ta share ƙwallar idonta ta ce, "Haka ne Sadiya, amma don Allah kada ki ga laifina.
Idan kika cire mahaifina Kabir shi ne mutum na farko da na shaƙu da shi, na kuma damƙa wa
ragamar rayuwata."
Sadiya za ta yi magana daga can waje suka ji Inna ta ce, "Ke Sadiya me kike yi a É—akin
Fauziya tun É—azu ne? Ko munafurcina za ki kai mata, ga tuwo can kin bar shi yana kamawa sai
ki je ki kwashe mana." Jiki yana rawa Sadiya ta amsa mata, sannan ta kalli Fauziya ta ce, "Sai
na sake shigowa bari na je kada na ja miki karantsana a wurinta." Daga haka ta fice. Shiru Fauziya ta yi tana ayyana ita ma kenan irin wannan rayuwar za ta fara. Jiki a sanyaye ta
miƙe ta fara jan kayan tana lodewa a gefe, sai ta ɗauko katifata ta shifiɗa. Ragowar wurin da ya
rage bai fi kwanciyar babba mutum É—aya ba, keken É—inkinta, mangal É—in girki da abin zuba
ruwanta ba su samu wuri ba sai a ƙofar ɗaki ta ajiye su. Sannan ta ɗora musu abinci, bayan ta
gama ta zuba wa yaranta sannan ta zuba kaÉ—an a roba. Ita kuma Inna ta saka mata a plate ta
rufe, Sadiya ta miƙa wa na robar sai kuma ta ba wa Inna nata.
A yatsine Inna ta dubi farantin har Fauziya za ta miƙe Inna ta ce, "Au ashe fa ke ba ki san
tsarin gidan nan ba ko?" Fauziya ta gyaÉ—a kai.
Inna ta saki murfin ya faɗi ƙasa a wulaƙance ta ce, "Abincin rana a gidan nan haɗa shi ake a yi
girka gabaÉ—aya, girkin safe da na dare ne kowa yake yin nasa. Sannan daga yau kada ki sake
zuba mini abinci a ciki shatalallan faranti, saboda mu a lokacinmu kwanon uwar miji daban ake
yi mata don haka ki kiyaye wannan ma ai wulaƙanci ne." A sanyaye Fauziya ta amsa mata, ta
koma ɗakinta. Tana shiga ta ga Zainabu, 'yar wurin Sadiya ta cika hannu da ƙatuwar lomar
abincin su Na'ima ta tura a baki, tana ganin Fauziya ta sake kwasar ƙatuwar loma ta fita a guje
tana dariya. Hidaya da Fatima suka saka kuka suna faÉ—in, "Ta cinye mana abinci, Mami tun
É—azu take kwashe mana abinci." Shiru Fauziya ta yi sai ta ji duk zuciyarta babu daÉ—i, buÉ—e
tukunya ta yi ta É—ebo daga cikin wacca ta rage za ta ci ta zuba musu. Ta zauna gefen katifa ta

janyo tukunyar ta fara ci a ciki, tana nan zaune ta ga Zainbu da ƙaninta Faisal ɗan shekara ɗaya
da rabi suka dinga leƙensu sai su tafi da gudu.


Tun daga wannan ranar, zaman Maman Nana da Jafar ya koma irin zaman doya da manja.
Sakamakon rashin kyakkayawar alaƙar da take shiga tsakaninsu. Kuma har kullum zaman nasu
ƙara tsamari yake, don Jafar ya jima da ƙaurace mata. Idan dare ya yi sai dai ya ɗauki filo ya
tafi falo ya kwanta, gari yana wayewa kuma ko breakfast ba ya yi yake fita. Idan ta ce abu ya
ƙare sai dai ya ba ta kuɗi ta sayo kaɗan, saɓanin a baya da komai idan ya tashi dire mata yake
yi mai yawa. Wani abu da Jafar ya tsiro mata da shi sai suna zaune ya É—auki waya ya yi ta
latsawa yana sakin murmushi, ita kuma da ta yi magana kamar jira yake sai ya rufe ta da faÉ—a.
Watarana tana suna zaune da safe, da yake ranar ba ta ga alamar zai fita da wuri ba. Waya ta
ga ya latsa yana kai wa kunnensa, tsam ya tashi ya wuce uwar É—aki sai ta ji ya kashe murya
yana faÉ—in.
"Barka da hutawa My Moon."

Ƙirjin Maman Nana ya buga da ƙarfi, don a yanayin maganar da ta ga yanayi ta fahimci da
mace yake waya. Ta jinjina kai tana sauke ajiyar zuciya ta ce.
"Wato duk wannan cin kashin da yake yi mini saboda mace ya yi mini fana? Ai kuwa ba zan
lamunci ya dinga yi mini waya a É—aki ba." Tuni zuciya ta É—ebe ta, ita ma ta faÉ—a cikin É—akin a
daidai lokacin ta ji ya ce.

"Wallahi tallahi Moon babu wata 'ya mace nake jin kewa da muradinta a yanzu, ganin
hotunanki kaÉ—ai suna iya hargitsa ni har na gagara gane kaina."
Tsaye Maman Nana ta yi hawaye ya gama wanke idonta, baki yana rawa ta ce.

"Abban... Nana... ashe a kan wata 'yar iskar kake wulaƙanta ni?" Ɗago kansa ya yi ya kalle ta,
ga mamakinta sai ta ga ya É—auke kansa gefe ya cigaba da cewa.

"Na rasa abin da zan yi miki don ki yarda da abin da nake faÉ—a, kin san Allah ke ta daban ce a
cikin mata..."

Shiru Maman Nana ta yi tana ƙura masa ido cike da hawaye, har gani take kamar ba Jafar
ɗinta ba. Domin a baya Jafar ba ƙaramin shakkarta yake yi ba, amma a yau wai shi yake yabon
wata a gabanta. A haukace ta fisge wayar ta yi wurgi da ita, cikin matsanancin kishi haÉ—e da
ƙaraji ta ce. "Jafar ni za ka mayar mahaukaciya? Da wacce 'yar iskar kake waya a ɗakina..."

Maganarta ce ta katse sakamakon wani gigitaccan mari da ya sakar mata, idanunsa sun kaÉ—a
jawur saboda É“acin rai. Ya dube ta a hargitse ya ce, "Kada ki sake ce mata 'yar iska, idan kuma
ba haka ba wallahi sai na É—auki mummunan mataki a kanki." Wani irin sanyi jikin Maman Nana
ya yi, sai kuma tsoro ya kama ta. Har take ganin kamar Jafar ba a hayyacinsa yake ba, ta sake
matsawa gabansa ta riƙo rigarsa tana jijjiga shi, a ganinta ko hakan zai sa ya dawo hayyacinsa.

Hawaye yana zuba ta ce, "Kana cikin hayyacinka kuwa Jafar? Ni kake mari saboda na cewa
wata 'yar iska?"

Kamar yana jira ya yi saurin faÉ—in, "Na mare ki Sumayya, wallahi idan kika kuma faÉ—ar
mummunar kalma a kanta sai na yi miki abin da ya fi haka." Maman Nana ta ji kamar ya watsa
mata ruwan zafi, zuciya a ƙeƙashe ta ce.
"Na faÉ—a 'yar iska karuwa don Allah ka kashe ni a wurin nan."
Kamar wancan karon haka ya sake tsinke ta da mari, sai dai a wannan karon tagwayen mari
Maman Nana ta samu. Wayarsa ya É—auka, da yake dama ya yi wanka sai kawai ya shiga É—aki
ya saka kayansa ya fice daga gidan.

A wurin Maman Nana ta durƙushe tana kuka kamar ranta zai fita, sai da ta yi mai isarta
sannan ta sauya kaya. Ta É—auki Abdul da yake bacci ta goya shi ta fito daga gidan, duk wanda
ya ganta kallo É—aya zai yi mata ya fahimci ba ta cikin nutsuwarta. Gidan Maimuna ta shiga ta
same ta zaune a falo, Maimuna tana jin shigarta ta saki murmushin ƙeta saboda duk abin da
suka yi a kan kunnenta, tunda wayar ba mutuwa ta yi ba a lokacin da ta yi wurgi da wayar Jafar.
Amma a fili tana ganin Maman Nana ta dafe ƙirji ta ce, "Lafiya kuwa Maman Nana? Me ya samu
fuskarki ta kumbure haka?" Da yake har lokacin da É—acin abin a ranta, sai Maman Nana ta
rushe da kuka mai cin zuciya.

'Na rantse da Allah kuka ma yanzu kika fara, mu je zuwa wai mahaukaci ya hau kura."
Maimuna ta faÉ—a a ranta, amma a fili cikin ruÉ—ewa ta ce.

"Maman Nana ki yi magana don Allah, kin É—aga mini hankali. Daga gida ne aka kira ki wani
abu ya faru, ko Abban Nana ne?"
Maman Nana ta girgiza kai, Sai Maimuna ta sauke ajiyar zuciya ta ce.
"To mene ne? Don Allah ki yi mini magana, wannan kukan da gani dai ba na lafiya ba ne."

"Wai yau ni Jafar ya mara saboda wata maman Asiya, Jafar ya zama wani iri wallahi asiri aka
yi masa, don Jafar É—ina ba ya cikin hayyacinsa."
Maman Nana ta yi maganar cikin kuka.

"Innalillahi wa inna'ilahir raji'un! Kada ki ce mini tun yarinyar da muka yi magana da ke kwanaki?
Ai kin ga sakacinki Maman Nana, tun wancan karon na ce ki É—auki mataki amma kika tsaya
sanya. Yanzu ai ga shi kina gani ƙarfi da yaji yarinya ƙarama ta shanye shi."

Cikin ƙaguwa da neman mafita ta ce, "Yanzu mene ne abin yi Maman Asiya?"
Shiru Maimuna ta yi kamar mai yin nazari, sai ta É—ago da sauri ta ce.
"Gidanku sun san abin da ya faru?" Girgiza kai Maman Nana ta yi, sai Maimuna ta ce.

"Yanzu abin da za ki yi kai tsaye ki wuce gida, ki sanar da iyayenki a san halin da ake ciki.
Saboda wallahi matuƙar ba a ɗauki mataki ba abin ƙara gaba zai yi, kin san aka ce idan namiji
ya ji daÉ—in dukanka ya samu wuri kenan. Kar ma ki faÉ—a masa za ki tafi, ki bari sai dai ya dawo

kawai ya ga ba kya nan. Idan aka yi muku sulhu daga baya sai ku daidaita ki dawo, amma ina
mai tabbatar miki da sai kin tashi tsaye." Shawarar Maimuna ba ƙaramin kwanciya ta yi a
zuciyar Maman Nana ba, haka ta dinga ba ta shawarwari daga ƙarshe suka yi sallama ta fita.
Da yake makarantar su Nana a bakin titi take, sai ta da É—ebi kayansu sannan ta wuce ta
makarantar ta É—auke su suka wuce gidansu da ke unguwa uku.

Tun bayan da Maman Nana ta yi wa Maimuna sallama da ta ji fitarta daga gida, ta kira Jafar ta
kwashe ƙarya da makirci ta faɗa masa. Don har cewa ta yi Maman Nana tana ta zaginsa kuma
ta ce ta tafi gidansu kenan, domin ta gama zaman aure da shi. Maganar da ta fi tsaye masa a
rai da Maimuna ta ce wai Maman Nana tana kuka tana cewa, ta yi dana sanin haÉ—a zuri'a da
shi, domin shi ba miji kuma uba nagari ba ne. Da irin waÉ—annan miyagun huÉ—ubar, Maimuna ta
samu yin galaba a kan Jafar. Har shi ma ya hau dokin zuciya da cewar ba zai taɓa nemanta ba,
kuma ba zai je biko ba tun da ba shi ya ce ta tafi ba. Ya kuma ci alwashin ko a ranar ta nemi
takardar saki, a shirye yake da ya miƙa mata kayarta. A ranar tun yamma ya dawo gida saboda
ya san Maman Nana ba ta nan, kuma har cikin zuciyarsa da zai samu yadda yake so kuma da
babu 'yan gulma tsaf zai ce Maimuna ta zagayo su sha soyayya. Amma da yake ya san akwai
matan maƙota da suke kai kawo, sai ya haƙura da buƙatarsa. Ya shiga ɗaki ya rage kayan
jikinsa sannan ya jira Maimuna a waya, ya ce ta kunna data za su yi magana. Ita ma da yake ta
gama girki ta kuma sheƙa wankan ƙananan kaya, sai wayar ta shi ta zo mata a daidai. Ta
whatsapp ya kira ta video call, ta ɗauka a kunyace tana sunne kai ƙasa.

"Wai wai wai, wannan wankan duk ni aka yi wa? A gaskiya baby za ki hargitsa ni." Sai kuma
Jafar ya shagwaɓe murya ya ce, "Don Allah idan babu damuwa ki zagayo mana Moon. Wallahi
babu wanda zai gane, domin a cike nake da ƙishirwarki."Maimuna ta yi shiru tana nazari, domin
ita kanta wannan lokacin ta jima tana buri da fata.
Tun da dare ya yi bayan ta kwantar da yaran ta yi shiru tana ƙare musu kallo, Na'ima da
Fatima ne ta yi musu shimfiɗa daga ƙasan katifa. Hidaya da Humaira kuma ta yi musu shimfiɗa
a kan katifa, tana nan zaune Kabir ya shiga É—akin bakinsa É—auke da sallama. Amsa masa ta yi
ta mayar da kanta gefe, saboda haka kawai haushin Kabir take ji. Shi kansa shiru ya yi ganin
yanayin kwanciyar da suka yi, sai kuma jikinsa ya yi sanyi tausayinsu ya kama shi. Kayan
abincinsa ta ajiye a gabansa, ba tare da ta ce masa uffan ba. Shi kansa ya fahimci fushi take da
shi, sai ya É—an saki fuska ya ce.

"Haba Fauzina yanzu wannan fuskar da kika haÉ—e duk saboda za ki zauna da mahaifiyata ne,
zaman nan fa ba na dindindin ba ne. Don Allah ki daina É“ata ranki ba na so." Fauziya da dama
ciki take da shi ta ce.

"Ni ba ina fushi da zaman da zan yi tare da mahaifiyarka ba ne Abban Na'ima, domin Inna
tamkar mahaifiyata haka na É—auke ta. Kawai yanayin zaman ne bai yi mini ba, dubi a inda yaran
nan suka kwanta. A gaskiya sam babu tsari wallahi, don girman Allah ka bari mu koma
gidannmu idan ya so ko a hankali sai ka ƙarasa." Kabir ya ɗan yi jim ya ce, "Ummu banat kin san dai muna da maƙiya, waɗanda suke son ganin

cigabanmu, wallahi ba na son na koma a ga gidana ko fulasta babu. Kin san idan aka ce shago
ba naka ba ne sai haƙuri, Oga ba wata kyakkaywar sallama yake mana ba. Kin ga Allah Ya
taimaki Sani da yake shi kekensa ya kai shagon, shi yake cin gashin kansa. Sai dai É—an kuÉ—in
da yake bayarwa duk shekara, wanda Oga yake cikawa ya biya kuÉ—in shago. Ni ma kin ga da
ina da keken kaina rufin asirin da zan samu sai ya fi haka."

Shiru Fauziya ta yi, ta kallo keken É—inkinta da ke waje. Ta tuna ba wani É—inki take samu ba,
mafi yawa sai É—an gyare-gyare da mata suke kawo mata. A yadda take jinta kamar kwance cikin
ƙaya, babban burinta bai wuce ta ga sun tashi daga wannan gidan ba. Don haka ba ta yi dogon
tunani da nazari ba ta ce. "Indai hakan zai sa ka yi ka ƙarasa mana, ga kekena nan ka ɗauka
Abban Nana. Babban fatana Ubangiji ya rufa mana asiri." Tana gama magana Kabir ya
rungumo ta jikinsa, sai ya shiga sakar mata kiss a duk ilahirin jikinta. Cikin wata irin murya ya
ce, "I love you my Fauzee."
Fauziya ta saki murmushi ta ce, "I love you too Abi." Gani ta yi Kabir yana yunƙurin wuce gona
da iri, don haka ta janye shi daga jikinta ta ce, "Ga abincinka fa." Kafaɗa ya maƙale mata yana
bin ta da wani irin kallo ya ce. "Idan da ke abinci da komai ba ne." Tana shirin sake yin magana
Kabir ya janyo ta jikinsa, ya shiga yawo da hannuwansa a cikin jikinta.
"Wallahi kunya nake ji, magana ta Allah ba zan iya wani abu a cikin É—akin nan ba. Don gani
nake kamar Inna tana jin duk abin da muke yi, tun da kaga É—akinmu a jikin É—akinta yake. Kuma
ka dubi kusancin kwaniya da muka yi da yaran nan."
Kabir ya zame hannun rigarta ƙasa, ya ɗora kanta a saman cinyarsa cikin wata irin murya ya
ce.
"Babu abin da za ta ji, don haka kada ma ki..."

"Kabiru! Kai Kabiru ashe kana ciki?"
Maganar Inna da bakaɗa labulen ɗakin da ta yi ne ya sa maganar da Kabir yake yi ta maƙale,
cikin tsananin jin kunya Fauziya ta tashi tana jan rigarta sama. Inna ta saki baki haɗe da riƙe
baki ta ce.

"Dole na ji ku shiru a É—aki mana, ku dai wallahi an yi jarababbun yara. Don masifa tun a farkon
dare? Ko tara fa ba ta yi ba, shi ne za ki saka yaro a ɗaki ki ƙadandane kamar alkaki."
Shi kansa kunya Kabir ya ji, ya É—an sosa kai ya ce.
"Amma Inna ai da kin yi sallama kafin ki shigo."

"Ba zan yi ba, na ce ba zan yi shashashan banza da wofi. Ina ganin jarabar su Sadiya da duk
asuba za ka ji su suna karafniya da ruwa kamar kifaye, ashe nasu shafar mai ne tun da ga ku;
ku tun garin bai nausa ba. To idan ka gama shinshine-shinshinen sai ka zo ka same ni a É—aki."
Inna ta ƙarasa maganar tana sakin tsaki sannan ta wuce ɗakinta.

Bayin Allah na kusa kammala free pages, masu son littafin za su biya kuÉ—in karatu 500 ta Acc
Aisha Adam 3090957579 Firstbank sai shaidar biya ta wannan lambar 07062062624

Ummou Aslam Bint Adam🌚
07062062624
[19/02, 17:43] Ameera Adam: *NAUSHIN WUTA*

©®AMEERA ADAM

*FIRST CLASS WRITER'S ASSO...*

GARGAÆŠI: Ban amince a sarrafa mini littafi da kowacce siga, ba tare da izinina ba.